19. Kutsal Metin Argümanı
Zamansallık lehine kullanılan en yaygın argümanlardan biri kutsal metinlerden gelmektedir.
Yahudi, Hristiyan ve İslam geleneklerinde Tanrı çoğunlukla tarih içerisinde eylemde bulunan bir özne olarak tasvir edilir.
Tanrı konuşur.
Tanrı emir verir.
Tanrı bekler.
Tanrı cezalandırır.
Tanrı bağışlar.
Tanrı dua eden insanlara cevap verir.
Bu tür ifadelerin doğal anlamı zamansal görünmektedir.
Örneğin bir insanın tövbe etmesinden sonra affedilmesi açıkça zamansal bir yapı içermektedir.
Önce tövbe vardır.
Sonra bağışlanma gerçekleşir.
Benzer şekilde vahiy olayı da zamansal görünmektedir.
Tanrı belirli bir zamanda belirli bir mesaj vermektedir.
Bu nedenle birçok çağdaş teist, kutsal metinlerin doğal okunuşunun zamansallığı desteklediğini düşünmektedir.
Zamansızlık Savunucularının Cevabı
Klasik teistler bu itiraza genellikle antropomorfizm kavramıyla cevap vermektedir.
Onlara göre kutsal metinler Tanrı'yı insanların anlayabileceği şekilde tasvir etmektedir.
Dolayısıyla Tanrı'nın "öfkelenmesi" veya "beklemesi" gibi ifadeler mecazi anlamda yorumlanmalıdır.
Fakat zamansallık savunucuları şu soruyu sormaktadır:
Eğer kutsal metinlerdeki bütün zamansal ifadeler mecazi olarak yorumlanacaksa, Tanrı'nın kişisel bir özne olduğu fikri ne ölçüde korunabilir?
Bu soru günümüzde de tartışılmaya devam etmektedir.