Belki de tarihin en baba marşlarindan birini bu başlık altına eklemesem olmazdı..
Гимн Советского Союза
Gimn Sovetskogo Soyuza
SSCB Uluslar Marşı;
Yanılmıyorsam 1943 veya 44'de, savaş devam ederken , Alexander Alexandrov tarafından bestelenen ve Stalin tarafından sovyet sosyalist cumhuriyetler birliği devlet ( veya uluslar) marşı olarak kabul edilen marş.
Hatırlatmak gerekir ki, daha öncesinde sovyetler "enternasyonal"i söylemekteydiler.
Enternasyonal yerine böyle yeni bir marşın getirilmesi gerek o dönemin enternasyolanistleri gerekse bugünkü temsilcileri tarafından türlü türlü politik tartışmalara konu edilmişse de, parça armonik olarak güç ve estetiğin en parıltılı bileşimlerinden biridir ve görmezden gelinemeyecek kadar kudretlidir.
Lakin, o günden bugüne bestesi pek değişmese de, sözleri zaman içinde kah doğal seleksiyona uğramış, kah mutasyona maruz bırakılmıştır.
60'lı ve 70'li yılarda, bilhassa Stalin'e yapılan atıflar uzaklaştırılmıştır.
Sovyetler birliği'nin dağılmasını takiben, rusya federasyonu başlangıçta ve kısa bir süreliğine eski ve geleneksel bir carlik rusyasi marşını kullansa da, gerek bu yeni marsin pasif ve sıkıcı armonisi, gerekse büyük anavatan savaşı yıllarında doğmuş ve ikinci büyük savaştaki alman işgali ve akabinde zafere kadar devam eden Sovyet direnişine şahitlik etmiş 50 yıllık kültürel bir mirasin gücü sayesinde, Alexander Alexandriv'un marşı yeniden ulusal marş olarak kabul etmiş, lakin bu kez de komunizm atıfları tırtıklanmıştır.
Ayrıca bu tercihte, s.s.c.b 'nın dağılması takiben rusya federasyonunun bazı başarılı sporcularının bir kabul sırasında bizzat Putin'e biz uluslararası müsabakalarda yarışırken ya da kürsüye çıktığımızda eski marşımızı duymak istiyoruz, çünkü başka hiçbir marş ile bu kadar coşup gaza gelemiyoruz demiş olmaları da etkili olmuştur. (Şehir efsanesi değildir, gerçektrn yaşanmıştır, ilgili bir belgeselde seyretmistim)
Yani..
Sözleri on yıllar içinde böyle böyle piç edilmiş olsa da, beste olarak hala hem kopartma hem de silkmede epik bir anıttır.