Sonuç
Tanrı ve zaman problemi, din felsefesinin çözülmesi en zor meselelerinden biri olmaya devam etmektedir.
Klasik teizmin zamansız Tanrı anlayışı yüzyıllar boyunca baskın paradigma olmuştur. Augustinus, Boethius ve Aquinas gibi düşünürler bu yaklaşımın en güçlü savunucuları arasında yer almaktadır.
Buna karşılık çağdaş din felsefesi, zamansızlığın kişisel ilişki ve ilahi eylem konularında ciddi problemler yarattığını göstermiştir. Bunun sonucunda zamansal Tanrı anlayışları, Açık Teizm ve çeşitli ara modeller geliştirilmiştir.
Bugün gelinen noktada filozoflar arasında kesin bir uzlaşma bulunmamaktadır. Bunun nedeni problemin yalnızca Tanrı'nın doğasına değil, aynı zamanda zamanın doğasına ilişkin daha temel metafizik sorulara dayanmasıdır.
Belki de Tanrı ve zaman tartışmasının en önemli sonucu, bize hem Tanrı kavramının hem de zaman kavramının ilk bakışta göründüğünden çok daha derin ve karmaşık olduğunu göstermesidir. Din felsefesinin geleceğinde de bu problemin merkezi konumunu koruyacağı açıktır.