xenix
Pirdaş🙂
Ya olm, bunlar bütün dünyayı ezelden ebede kendileri gibi sanıyolar ( Tarih, arkeoloji, kültür vs ossuruktan teyyare olduğu için)
Sen şamanik inanç filan diyorsun, ne bilsin?
Ona bildikleri yeter.
Zaten ogrense de pek bişey değişmez.
Bulgular kesin degil filan der.
Bı ölüm korkusudur, aman ha reddiyedir, baskilanip kacilan şeyin şeysidir (onu da bir tür savunma mekanizması edasıyla profesyonellestirmis) tutturmuş gidiyor.
Ölüme yatilan inançları saysam burada (hemi de sunakta kurban edilerek ha!) güney Amerika'dan bizim köye yol olur.
Nafile.
Zihni öyle bir yarılmış ki ay gibi, doğum günü kutlamasi gerekçesine bile bu kafayla bakabiliyor anca.
Söyle bakiim, geçen mi, kalan mi?
Kupa mi maça mi?
Ak mı kara mı?
NEŞE olm, NEŞE..
Tam da ikisinin ortasında.
Belki kısacık, belki sadece o anlık, ve belki emekle! yürünmüş bir yolculuğun herhangi bir noktasinda alınmış mini bir mola.. Kâh geçmişi anımsar, kâh umutla bakar geleceğe. Kâh gülümser, kâh suskunlasir.
Yıl döngülerinde ağaç suslemek gibi işte.
NEŞE!
Ve sadece bir vesile.
Kaldı ki bazı yıl donumleri vardır, orada geçmişten çok geleceğe selam yollanır.
Devrimin yaş günü, cumhuriyetin yaş günü, kadın hakları vesaire..
Ya da kimi yıl donumleri olur, hem fedakarlik ve saygıyla anılır geçmiş, hem de o geçmişte yapilan kimi hataların gelecekte bir daha tekrarlanmaması için bir farkındalık yaratır/yaratılır.. (Gelibolu anmalari , Dachau toplama kampinin kurtarılması)
Yani biz ölüp gidecek olsak da birgun, çocuklarımıza daha iyi, daha yaşanılır bir dünya bırakabilmenin tasasi.. (matem havasidir, yas tutulur bir nevi)
Bunların her biri bir yaş günüdür vesselam. Çünkü ne sen bir başına doğdun ve yalnız sensindir biricik doğan, ne de bütün bir insanlık tarihinin ürünü olma gerçeğinden kurtulaman.
Sahi ne diyordum ben?
Hah, tamam;
Bu denli yarılmış, bu denli dilimlenmiş, bu denli paketlenmiş bı beyin zor bulunur gerçekten.