Pirdas, bisey sorcam yav.
Sen mesela, disardan nasil göründüğün ile ilgili olarak (elbetteki kendi oz degerlendirmeni reddetmiyorum) .. ama nasıl göründüğün ile ilgili olarak kimleri hangi şartlar dahilinde ve ne oranda onemsersin?
Mesela psikiyatri kliniklerinde bu durum, ozellikle nevroz ve psikoz ayrımında oldukca belirleyici bir husustur.
Nevrotik birey, en nihayetinde icinde olduğu halin ve bu halin ona verdiği rahatsızlığın farkındadır. Hatta xogu kez bizzat kensi başvurur. (her turlu anksiyete bozukluğu, depresif durum, sonatizasyon bozukluğu vs)
Ya da bunun -en azindan bir dönem- farkında degilse bile, çevresinden kendine yöneltilen uyarıları dikkati alir. (az ya da çok, ama alir, biraz da uyarıda bulunanla arasindaki oznel iliskili bir husustur)
Psikozlarda ise durum tumuyle farklidir.
Gerceklikle iliski o denli bozulmuştur ki, ne kendisi ne bir başkasının hicbir cümlesi, hicbir kelimesi onu ikna edemez, disardan nasil göründüğü ile ilgili.
(ornegin sanrisal bozukluk, paranoya vs)
Tabi bunlar çok uç ve biraz da tibbi/sofistike ornekler.
Ama diger yandan, bir de gundelik hayat var.
Iste burada diyorum, diyelim ki sende bi tuhaflik var, seni ne nasil ve ne oranda ikna eder?
(Daha dogrusu hangi şartlar altında du bi yav ben harbiden bi kendimi check edeyim filan deme noktasina gelirsin?)