Geceden bu yana, bir hayli mesaj birikmis.
Kisa kisa deginerek ilerlemeye calisayim;
Pisişik icerigi baskin, tiksinmeli, çemkirmeli, kafası guzelli, acinasi bol garniturlerden ote, daha acik ve mahiyeti belirgin izahatler beklenebilirdi oysa;
Tribün nedir mesela, neresidir?
Böyle bir platformda kimler tribündedir?
Dahası, böyle bir ortamda tribüne oynamanın getirisi nedir?
Kisinin gordugu seyi, kendince yorumlayip kanaat bildirmesinin goygoya dönüştüğü yer hangi muhakeme surecidir?
O halde ayirici tani kiriteri nedir?
Tailand'ta bile olmayan bu rahatlik, ya nice okumaktır ey fani, he he 🙂
Bunları elbette cevaplaysiniz diye yazmıyorum.
Bence kendi kendinize bir sorun, ya da uzerine dusunun gibi tuhaf obsesif ve pasif agresif bir salik da vermiyorum.
Çünkü böylesi mekanlardaki tartışmalar, birinin digerini ikna edebilecegi öngörüsiyle, ya da dogrudan karşınızdakini ikna veya mat etmek gudusuyle yapılmaz. En azindan benim böyle bir egilimim yok.
Bilakis, sunulan her yorum, sorulan her soru, her anekdot, aktif ya da pasif tum kullanıcılara konunun farkli vechelerini anımsatmak ve temanın tartisma derinliği ve genişliğini zenginleştirmek seklinde işlev görüyor daha çok. Bir baslik altinda akttif olan bir kullanıcı, bir baska başlıkta altinda gözlemci pozisyonunda kalabiliyor. Yani aslinda, herkesin karinca kararinca katkı verdigi kolektif bir süreç işliyor
Peki herseyi ciddiye alıyor muyuz?
Hayır.
Çünkü her kullanıci tavri ya da her yorum aynı etkiyi yaratmayabiliyor.
Her komuya psikolojik bir cerrah gibi dalıyor muyuz?
Hayır.
Çünkü burası sadece bir ara yüz ve birbirimizi gercekten tanımıyoruz.
Birbirimizi gercekte tanımıyor oluşumuz, o kisiyi (karşımızdakini) varlik sahnesindeki daha tutarlı ve guvenilir ortalamasıyla bilmememizi engellemekle kalmiyor sadece, tek ve daraltılmış bir alanda dahi neye ne kadar inandigi ve icsellestirdigi gibi hususlarda kanaat bildirmenizi de blokluyor ayni zamanda.
Tamam, sen, ya da o, su, bu..
birer pretoriansiniz.
Sarayi en umutsuz anlarda bile ölümüne savunacak ve imparatoru asla yalniz bırakmayacaksıniz.
(her pretorian buna benzer bir yemin eder uniformasini uzerine ilk gecirirken)
Ya da Saddamin fedaileri, sebbialari.
Lakin bunlerce kez gupegumduz, dumdizlak yalın ayak kacip gitmişlerdir mekandan kendileri tarih boyunca, tek bir kilic bile cekmeden, tek bir kursun bile atmadan, e tabi can tatlı.
Mesela beni de polis kacirmisti üniversite ogrenciligim sırasında.
90 li yillardi (kaciniz bilir bilmem, insanlar bir gece alınıyor ve ortadan kayboluyorlardi ardindan)
Siyasi şube.
Agzima tabanca soktular, isim ve isimler sordular.
Sizce ne yaptım?
Bir fikriniz var mı?
Ben ne yaptığımı biliyorum bilmesine de, bazi hususlarda asla emin olunamaz elbette, karşındakine bizzat sahitlik etmeden.
Burasi da biraz böyledir.
Onun icin, en azindan temel bir etik duyarlılıkla limiti korumaya calisiyor, aptal, korkak, boş konusan, cemkiren, goygoycu lafazan kiilikli şeyleri pek kullanmıyoruz mesela.
Bize o an icin oyle gelse bile, derin psikolojik etiketlerden uzak durmaya çalışıyoruz aynı gerekçeyle.
Samimiyet testine vesaire.. hiç girmiyoruz zaten.
Beyanı esas kabul ediyor ve bu esasa göre somut karsi argümanlar üretmeye özen gösteriyoruz.
Hic sevmediğimi defaten ( hatta yine burada 14 yil once ) acikca beyan ettiğim Celal Hoca 'ya yönelik olarak bile, angut, dallama, aptal, hadsiz benzeri ifadeleri onaylamıyorum.
Ya da FridaKahlo"nun başlığı altında duruyor hala mesajım.
Neyse.
Onun icin soyle bitireyim;
İsteten istedigi kadar, kucuk, orta, buyuk, jumbo boy tiranim olabilir benim.
Hatta daha amiyane tabirle, istediğiniz kadar sarabilirsiniz bana.
Severim boyle şeyleri.
Yeter ki iyi olsun.
Odaklanma sorunu olmasın.
O şuna bunu dayamis, beriki seyini kasmis, digeri isimsiz yazmış, bilmem kim nikini saapmış, etik kerhanesinde pezevenk kolluk gücü musunuz olm, size ne? 🙂
Mesela ben bir kadınım.
Ama belki bazen ozellikle erkek rolüne bürünüp, bir kadın olarak erkeklerin gozunde olustuguna inandigim kimi kadinsiliklarimla bir erkek zihni dekoderi aracılığıyla dalga geçiyorum.
Ya da tam tersi. Erkeğim ama kadın gibi yazıyorum. Bu kez de erkeklerin kendimden bildigim en acikli kimi hallerini bir kadının agzindan duyulmaya alisik olunmayan bir futursuzlukla disa vurarak kendime gulmekteyim.
Ya da sadece egleniyorum.
Keyf'tir, buradaki valik sebebimiz ozunde.
O bakimdan,
Sakin unutmayin genç padawanlar, öldürmeniz gereken kendi benliğinizdi, başkalarının kendililikleri degil taman.
Hadi bakem tonton, degis değiş, puhahahaha 🤣🤣