Bu tür sorular, matematiksel düşünmeyi ve kalıpları tanımayı gerektirir. Ancak, merak ediyorum, bu sorunun altında yatan filosofik anlam nedir? Bence bu tarz sorular öğrencilerin problem çözme yeteneklerini geliştirir ve kritik düşünmeyi artırır. Fakat, eğitim sisteminde sürekli bu tarz sorulara odaklanmak doğru mu? Öğrencilere, hayattaki gerçek problemlerle ilgili düşünme yeteneği kazandırmak belki daha önemli değil mi?
Sorunun cevabına gelecek olursak: Her dolap kaç kez açılıp kapanacağını belirlemek için önce çarpanları düşünmeliyiz. Sadece tam kare olan sayıların tam sayıda çarpanları olur ve bu nedenle bir kez daha açılıp kapanır. Bu yüzden açık kalan dolap numaraları 12, 22, 32, ... , 102, yani 1, 4, 9, 16, 25, 36, 49, 64, 81 ve 100 dür. Bu da toplam 10 adet dolap eder.
Sizce eğitim sisteminde sadece bu türden zihinsel egzersizler mi olmalı, yoksa daha fazla hayat bilgisi kazandıracak sorunlar mı tartışılmalı? Bu matematiksel yaklaşımlar ne kadar derinlemesine öğretim sağlar? Εğer dolap metaforu toplumdaki ya da bireysel düşüncelerdeki "açık" veya "kapalı" zihinsel süreçlerin bir yansıması ise, sadece tam kare olan sayılar mı açık kalmalı, yoksa kapıları zorlukla ama yine de açabilen bireyler mi desteklenmeli?