Şimdi zaten güzel bir tartışma dönüyor, onun akışını bölmemek için arakda kalmış yorumlardan biriyle ilgili bir şeyler paylaşmak istedim.
neye inandığının insanın psikolojisi üzerinde ciddi etkileri var, bu psikolojik etkilerin insan üzerinde fiziksel etkileri de var. ama her inanç bir değil.
mesela hipokondriaklar var, kendilerinde en ufak bir belirti göreler evhamlanıp doktora koşturuyorlar, doktorlaa kendi kafalarındaki hastalıkları dikte ediyorlar faaln. yeni doktor olanlar da da görülüyormuş 🙂 hastalık belirtilerini okuyup okuyup aa bu bende de var diye triplere girmek. hipokondriaklarda hastalığa karşı inanç var, ama doktorları hasta olduğuna ikna edecek kanıt yok, ama kendi kafalarında hastalar.
Daah kötüsü panik atak hastaları, kendilerini sıkıştıracak bir durum olduğunda nefeslerinin kesildiğini düşünmeye başlıyorlar, sonra bunu kafalarından atamıyorlar. sonra gerçekten nefesleri kesilir gibi semptomlar ortaya çıkıyor, kalp ağrıları faaln derken, gerçekten fiziksel bir durum ortay çıkıyor, ama işin ilginci bu tip hastalıklarda terapi işe yarıyor, bak senin nefesin kesilmiyor aslında, nefes al sakin ol gibi telkin yapılması öğretilirse, bu tip sorunları kontrol altına alabiliyorlar, yani inanç hem sorun yaratıyor, ama bu inanç doğru değil, diye doğrulmasını yapmayı öğrenirsen hastalıktan korunuyorsun.
daha daa ilginç bir şey plasoboların bazı tedavilerden daha iyi çalışması, deneyler yapılır bilirsiniz, bir kısma hiç işe yaramayan ilaçlar terapiler verilir, diğer tarafa gerçek ilaç verilir. ama her iki tarafa da gerçek ilaç verildiği söylenir. ilaç aldığına inana kişi, plasebo alsa bile iyileşme etkileri gösterir. yani inançın yanlış olması bazen izişimize de gelir, doğru kullanılırsa. hatta sadece beyin inanmıyor buna, vücutta inanıyor, başka bir örnek klasik koşullanmanın bir uygulaması
Pavlov köpeklerini dymuşsunuzdur, peki bu klasik koşullanma ne işe yarıyor?
Otoimün hastalıklarda bazı ilaçların çok fazla yan etkisi olmasına karşın kullanılmaları gerekiyor, çünkü bunlar çok tehlikeli hastalıklar. Son yıllarda bu yan etkileri daha aza indirmek için psikolojiden öğrendiğimiz bir metod kullanılıyor. Klasik koşullanma sonuçları bu ilaçların etkilerini vücudun kendi üretmesi için kullanılıyor. İlaç içme ilk önce gül kokusu koklama ile bağdaştırılıyor. Hasta kriz sırasında gül kokluyor sonra ilacını içiyor, bu eşleştirme bir süre devam ediyor.
Daha sonra hasta kriz sırasında gül kokusu kokladığı halde ilaç almamaya başlıyor, ama vücudu ilaç etkisini almaya alıştığı için gül kokusundan sonra, sanki ilaç almış gibi değişiklikler baş gösteriyor.
Klasik koşullanma etkisinin geçmemesi için hasta gül kokusundan sonra hala bazen ilaç almaya devam ediyor, ama alması gereken ilaç oldukça azalıyor, bu da daha az yan etki görülmesiniz sağlıyor.
Pavlov köpeklerinin bir kullanım alanlarından biri daha belki maade kullanımı ölümlerinden doğan sonuçları açığa çıkarabilir. Fareler üzeine bir deney yapılıyor, fareler bir kareli oda ve düz odadn oluşan bir ikili oda sistemine konuluyor. Fare ne zaman kareli odaya geçse narkotik bir ilaç veriliyor, düz odada ise bu ilaç verilmiyor. fareler bir süre odalarda vakit geçiriliyor. sonra kareli odada farelere ilaç verilememye başlıyor ama fareler ilaç verilmiş gibi etkiler görmeye devam ediyorlar. Eroin gibi madde kullanımında bazen benzer etkiler ortaya çıkabiliyor, hep kendi odasında eroin kullanan bir kişi, bir miktar eroinle kafa bulabiliyor, çevrenin de etkisiyle, ama yeni bir ortamda eroin kullanmaya başlayınca, aynı doz kafa yapmamasını sağlıyor çevre etkisi olmadığından, bu nedenle dozu artırıyorlar, ama bu yan etkilerin ortaya çıkmasına neden oluyor, ve bu yeni yerlerde aşırı dozlardan ölümlerin artmasına neden oluyor.
yani inaçları verilen olarak değiştirlemez kalıplar olarak görmeke, yerine göree faydalanmak yerine göre terketmek faydalı olabilir. @SonsuzUs sen ne dersin