Hz. Muhammed (s.a.v.), Miraç gecesi gök katlarına yükselirken sırasıyla Hz. Âdem, Hz. Îsâ ve Yahya, Hz. Yûsuf, Hz. İdrîs, Hz. Hârûn, Hz. Mûsâ ve Hz. İbrâhim peygamberlerle karşılaşmış ve selamlaşmıştır. Bu peygamberler, kendi sema katlarında Hz. Muhammed'i (s.a.v.) "hoş geldin" diyerek karşılamışlardır.

🔮 Miraç = Kundalini Yükselişi (Doğru Eşleşme)
- Kök Çakra (Muladhara)
→ Hz. Âdem
(Başlangıç, yaratılış, toprak)
- Sakral Çakra (Svadhisthana)
→ Hz. Îsâ & Hz. Yahya
(Saflık, duygu, arınma)
- Solar Pleksus (Manipura)
→ Hz. Yûsuf
(Güzellik, cazibe, irade gücü)
- Kalp Çakrası (Anahata)
→ Hz. İdrîs
(Yükseliş, hikmet, kalp bilinci)
- Boğaz Çakrası (Vishuddha)
→ Hz. Hârûn
(İfade, tebliğ, saf söz)
- Üçüncü Göz (Ajna)
→ Hz. Mûsâ
(Vahiy, idrak, ilahi görüş)
- Taç Çakra (Sahasrara)
→ Hz. İbrâhim
(Teslimiyet, birlik, ilahi yakınlık)
⸻
🜂 Ezoterik Özet
Bu sistemde:
• Miraç = dışsal yolculuk değil, içsel yükseliş
• Kundalini = Burak’ın sembolik karşılığı
• 7 kat gök = 7 bilinç kapısı
Zubdetü’l - Hakaik / Aziz Nesefi
“7 dış Aza dünyanın 7 bölgesidir, 7 batın Aza da yedi kat göklerdededir.
Akciğer birinci Semadır. Yıldızı Felek-i Kamer’dir. (Ay)
Dimağ (Beyin) ikinci göktür. Yıldızı Felek-i Utarit’dir. (Merkür)
Zira, Alem’i Kebir’in Dimağı Felek-i Utarit’dir.
Üçüncü göğün yıldızı Felek-i Zühre’dir. (Venüs)
Zira Zühre, Alem’i Kebir’in Böbreğidir.
Kalb, dördüncü göktür. Yıldızı Güneştir. Zira Güneş, Alem’i Kebir’in Kalbidir.
Öd kesesi beşinci göktür. Yıldızı Merih’tir.(Mars)
Zira Merih, Alem’i Kebir’in Öd kesesidir.
Karaciğer altıncı göktür. Yıldızı Müşteridir. (Jüpiter)
Zira Müşteri, Alem’i Kebir’in Ciğeridir.
Dalak, yedinci kat göktür. Yıldızı Zuhal’dir. (Satürn)”
İlgili âyet ve hadislerden isrâ ve mi‘racın bedenen veya ruhen gerçekleştiği sonucunu çıkarmak mümkündür. Ancak başta Buhârî ve Müslim olmak üzere mûteber kaynaklarda yer alan hadiseler içinde Hz. Peygamber’in göğsünün yarılması, buraka bindirilerek yedi kat semaya ve ötesine götürülmesi, süt ve şarap kadehlerinden birini tercih etmesinin istenmesi, elli vakit namazın beşe indirilmesi gibi hususların ortaya konuluş biçimi mi‘racın ruhen gerçekleştiği görüşünü desteklemektedir. Mi‘rac, kelâm âlimleri tarafından mûcize olarak kabul edilmekle birlikte kelâm eserlerinin birçoğunda olayın Hz. Peygamber’in hissî mûcizeleri arasında zikredilmemesi dikkat çekicidir. Öte yandan hissî mûcizelerin vuku buluşunun amacı açısından insanlar tarafından müşahede edilmesi gerekirken mi‘rac sadece Resûlullah’ın müşahedesi olup Kur’an ve hadisin haber vermesiyle bilinmektedir. Mûcizenin tanımı ve nübüvveti ispat etme fonksiyonu yönünden bakıldığında mi‘racın, klasik mûcize ölçüleri dışında Hz. Peygamber’in mânevî dünyasında gerçekleşip itminan ve güç veren olağan üstü bir hadise niteliği taşıdığı anlaşılır. Resûl-i Ekrem’in amcası Ebû Tâlib ile hanımı Hz. Hatice’nin vefatının, ayrıca maddî ve mânevî eziyetlere mâruz kaldığı Tâif Seferi dönüşünün ardından gerçekleşen mi‘rac olayının ona Allah tarafından lutfedilen mânevî bir destek olduğu açıktır. Bu ilâhî lutfun, son nebînin getirdiği mesajın Mescid-i Aksâ’da kendilerine namaz kıldırdığı ve semalarda görüştüğü peygamberlerin mesajlarını ihya edeceği ve hak dinin bütün dinlere hâkim olacağı (el-Feth 48/28) şeklinde yorumlanması hem naslar hem tarih açısından isabetli görünmektedir. Gerek Kur’an’da gerekse kavlî ve fiilî sünnette namazın dinî hayattaki öneminin ısrarla vurgulandığı bilinmektedir. İftitah tekbirinden sonra kulun Allah’a hitap etmesiyle başlayan namaz zâhirî şeklinin ötesinde bâtınî konumuyla müminin ruhî mi‘racı sayılmaktadır. Nitekim Gazzâlî İḥyâʾda, namazın zâhirî yönünü anlattıktan sonra derunî-mânevî hayatı geliştiren özelliğine de geniş yer ayırmış, bu arada psikolojik muhtevanın (huzûr-ı kalb) sadece Allah’a yönelik olmasına ağırlık vermiştir (I, 211-227). Bu açıdan namazın müminin mi‘racı olduğu şeklindeki değerlendirmenin doğruluğu ortaya çıkmaktadır.